نمی دانم کسی تا به حال به این موضوعات فکر کرده یا نه. مثلا اگر کسی بر اثر حادثه یا اتفاق و یا اشتباه خودش در زندگی، به شرایط بد و سخت بیفتد، رفتار بعضی ها با او عوض می شود. مثلا او وضع مالی خوبی داشته همه چیز درست بوده و همه او را در سطح بالایی می دیده اند اما به ناگه در شرایط سخت قرار می گیرد آنگاه همان هایی که برای او خم و راست می شدند و احترام بسیاری قائل بودند، رفتارشان عوض می شود او را که می بینند خودشان را به کوچه علی چپ می زنند و یا سعی می کنند او را نبینند و اگر هم مقابلش قرار گرفتند با سلامی سرد رد می شوند و به سراغ کسی می روند که در ذهن شان ارزش کنارش ماندن را دارند. حالا شما باید با این آدم ها در ارتباط باشی حالا باید با این آدم ها رفت و آمد کنی چون گاهی مجبوری، حال به هر دلیلی. وقتی می آیند و رفتارشان را می بینی نه این که ناراحت شوی به فکر فرو می روی و با خودت می گویی چرا؟ آیا من هم با نگاه او زندگی می کنم و او را می بینم؟

 و تو به جایگاهی که او در ذهنش دارد می اندیشی و می گویی آن جا کجاست؟